paar dagen verder. nog geen stap verder. alleen maar stappen terug. denk ik? ik weet het niet. misschien wil ik het ook niet weten. misschien wil ik er niet aan denken. aan alles. en toen kwam het nieuws. van mn nicht. ze ligt in het ziekenhuis. heel verhaal enzo. ze heeft het net gered. wauw. wat schrok ik. niet normaal. en dat allemaal voor een ziekte die heel makkelijk onder controle gehouden kan worden, suikerziekte. ik had het nooit verwacht dat dat zo erg kon zijn. blijkbaar wel dus.
vandaag heb ik me er maar even niet op geconcentreerd. gewoon lekker hockeyen dacht ik. erg lekker ging het alleeen niet. echt ik speelde super slecht. ik haat dat echt. dan denk je te gaan hockeyen zo als je doet tijdens de trainingen, gaaat het nog 10x slechter. ik wist niet dat ik nog slechter kon. jezus zeg.
maarja het eten dan. mn ouders zijn van plan allemaal lekkere gerechten uit te proberen, wel gezond zonder al te veel vet. want ze vallen af. wat ik dan wel weer fijn vind. vandaag hadden we iets met zalm ofzo. en ik had gezegt dat ik alles wat er omheen zat, niet lustte. dus ik hoefde niet zoveel te eten gelukkig. fijn.
ik ga zo naar een vriendin toe. met nog wat andere meiden. on een film te kijken. alleen weet ik nu al dat we waarschijnlijk niks van de film ziet. ach nouja. het gaat om de gezellig heid. hahaha. ik heb er wel zin in.
see ya later guys
lots of love.